1. بر طبق قانون مالیاتهای مستقیم جمهوری اسلامی ایران جز در برخی از موارد، تمامی داراییهای بلندمدت شرکت بر طبق فرمول اعلامی در قانون بایستی مستهلک گردند و برای هرکدام از داراییها فرمول خاصی تعریفشده است. استهلاک داراییها در حکم هزینه ناشی از درآمد ایجادشده توسط آن دارایی بوده و از درآمدهای آن سال شرکت کسر میگردد. بهطور خاص از بین انواع داراییهایی که ممکن است در فرایند افزایش سرمایه مورداستفاده قرار گیرد، زمین استهلاکپذیر نیست ولی سایر داراییها استهلاکپذیر بوده و طی سالیان از ارزش دفتری آنها در ترازنامه کسر میگردد و بهعنوان هزینه دوره گزارش میگردد.
2. بر اساس قانون تجارت(اصلاحیه) شرکتهایی که دارای زیان انباشته بیش از نصف سرمایه در ترازنامه باشند مشمول ماده ۱۴۱ قانون تجارت شده و بایستی ضمن برگزاری مجمع فوقالعاده در خصوص ابقا یا انحلال شرکت تصمیمگیری نمایند. درصورتیکه در مجمع مزبور تصمیم به ادامه فعالیت گرفته شد، بایستی اقدام به افزایش سرمایه نمایند تا از شمولیت این ماده خارج گردند. با توجه به وضعیت اینگونه از شرکتها( عدم وجود سود انباشته و عدم وجود وضعیت مناسب جهت افزایش سرمایه از محل آورده) مجبورند از افزایش سرمایه از محل مازاد تجدید ارزیابی داراییها جهت خروج از شمولیت ماده ۱۴۱ قانون تجارت کمک بگیرند.
3. در شرایط عدم وجود مصوبات حمایتی و بر طبق قانون مالیاتهای مستقیم، شرکتهایی که اقدام به افزایش سرمایه از محل مازاد تجدید ارزیابی مینمایند بایستی معادل ۲۵ درصد از افزایش رخداده در قیمت دارایی مزبور ( در مثال ما ۲۵ درصد از اختلاف ۱۰۰ میلیون و ۱۰۰ میلیارد ریال ) را بهعنوان مالیات به اداره مالیات بپردازند و از طرفی تا زمانی که داراییهای مزبور در تملک شرکت باشد بایستی هر ۵ سال تجدید ارزیابی را تکرار نمایند مگر آنکه دارایی تجدید ارزیابیشده بفروش برسد.
4. با توجه به اهداف تعریفشده و عموماً در راستای حمایت از شرکتها، دولت در بودجه خود مصوبه حمایتی از شرکتهای مشمول ماده ۱۴۱ را ارائه میکند و بیان میدارد که در طی سال مالی بعد شرکتهایی که مشمول ماده ۱۴۱ قانون تجارت شدهاند و اقدام به افزایش سرمایه از محل مازاد تجدید ارزیابی میکند معاف از مالیات خواهند بود و این نکته بسیار مثبتی است. چون درواقع طی فرایند این افزایش سرمایه پولی وارد شرکت نمیشود.
mag.filmgardi 