Author Archives: film gardi

امتیاز منتقد فیلم مجموعه‌ای از ایده‌های خام و سینمایی‌نشده است که گهگاه مایه‌ی حسرت می‌شوند. مهمترینِ این ایده‌ها، حضور هیتلر به عنوان دوست خیالیِ «جوجو» است؛ هیتلری که هم کمدی فیلم را تا حدی لوس می‌کند و هم یک کاراکتر خیالین و در عین حال باورپذیر نمی‌شود. چیزی که از این موجود می‌بینم علی‌القاعده بایدادامه خواندن «نقد فیلم جوجو خرگوشه ساخته تایکا وایتیتی – بالقوگی صرف»

امتیاز منتقد «خداحافظ دختر شیرازی» چهارمین فیلم بلند سینمایی افشین هاشمی است که فیلمنامه آن را نیز خود به نگارش در آورده و سعی کرده تا فیلمی شاد و به دور از غم بسازد که در حال روایت یک داستان عشقی است. ظاهراً افشین هاشمی در آخرین ساخته‌اش، بر خلاف فیلمی که با محسن قراییادامه خواندن «نقد فیلم خداحافظ دختر شیرازی – نه کمدی نه خانوادگی»

بسیاری از هنرمندان زندگی سختی را گذرانده‌‌اند و همین مسئله می‌‌تواند جرقه ساخت یک فیلم خوب باشد. در اینجا به فیلم‌‌هایی که درباره نقاشان و مجسمه‌‌سازان و سایر هنرمندان ساخته شده می‌‌پردازیم. شور زندگی «کرک داگلاس» در نقش وینسنت ون‌گوک، معمولاً ترسناک اما همیشه دوست‌داشتنی است. این فیلم ساخته‌ی «وینسنت مینلی» محصول ۱۹۵۶ داستان زندگیادامه خواندن «چهار فیلم برتر از زندگینامه‌ هنرمندان – هنر تقلیدی از زندگی»

امتیاز منتقد اگر «کریستوفر نولان» پیش‌تر در فیلم «ممنتو» مفهومِ ″زمان″ را در متریالِ روایت و پیرنگِ اثرِ خود بکار برده بود و با انکسار و شکستِ دو-کاناله اما موازی در ساختارِ آن (ضدپیرنگ) تمهیداتِ نمایش یک ذهنِ مشوّش با نابسامانیِ بخشِ حافظهٔ کوتاه‌مدتش را موجب ‌شده بود و یا در فیلم «اینسپشن»، ″زمان″ راادامه خواندن «نقد فیلم میان ستاره ای ساخته کریستوفر نولان – کهکشانی به عمق یک سانت»

امتیاز منتقد «دانی ین» بار دیگر در نقش یک استاد بی‌احساس و خونسرد هنرهای رزمی واقعیِ چینی به نام ایپ ظاهر شده است. ایپ استادی است که به چند نسل از هنرآموزان کونگ فو، که «بروس لی» مشهورترین آن‌هاست، آموزش داده است. در این قسمت نهایی و نسبتاً موقر، ایپ همسر خود را از دستادامه خواندن «نقد فیلم مردی به نام ایپ ۴ – استاد کونگ فو به آمریکا درس می‌ دهد»

سال‌های انتهایی دهه‌ی ۵۰ در حال گذر است؛ دو فیلم‌ «توت‌فرنگی‌های وحشیِ» “اینگمار برگمان” و «هیروشیما عشق منِ» “آلن رنه” ساخته می‌شوند و هنگامی که شصتمین ضربه‌ی سال میلادی نواخته می‌شود، دهه‌ای درخشان در سینمای جهان با پیش‌زمینه‌ای از تجربیات مدرن، رسمیت می‌یابد. می‌توان گفت فیلم «ماجرا» ساخته‌ی “میکل‌آنجلو آنتونیونی” در سال ۱۹۶۰ مانیفست سینمایادامه خواندن «نگاهی به سینمای رومن پولانسکی(۱) – اندوه را به تصویر درآور!»

امتیاز منتقد «درساژ» نخستین ساخته‌ پویا بادکوبه است که نویسندگی آن را حامد رجبی بر عهده داشته و با توجه به سبقه رجبی در پرداخت به مسائل روز جامعه، این‌بار نیز فیلمنامه از لحاظ تماتیک به نوشته‌های پیشین رجبی نزدیک است که با نگاهی به مساله چند نوجوان، مسائل بزرگ‌تری در جامعه و زندگی راادامه خواندن «نقد فیلم درساژ به کارگردانی پویا بادکوبه – سر خم نکن»

امتیاز منتقد فیلم «بلادشات» ساخته‌ی «دیو ویلسون» درباره ی قهرمان کتاب مصوری به همین نام در سال ۱۹۹۲ از انتشارات ولیانت کمیکس، یک فیلم اکشن به سبک قدیمی است که اگر در اواخر دهه ۹۰ ساخته شده بود با موفقیت چشمگیری رو به رو می‌شد ولی حالا به نظر می‌رسد لحظه به لحظه‌ فیلم محصولادامه خواندن «نقد فیلم بلادشات Bloodshot – یک سرگرمی کوتاه مدت»

بحث از ژانر یا گونه فیلم‌های سینمایی همواره یکی از چالش برانگیزترین مناقشات در بین سینماگران و منتقدان سینما بوده است؛ به طوری که از یک طرف عموم منتقدان، پایبندی به قواعد ژانری را نقطه قوت فیلم‌ها قلمداد می‌کنند و از سوی دیگر، برخی برآنند که پرداختن به ژانر فیلم‌ها امروزه دیگر یک تقلای بی‌نتیجهادامه خواندن «چگونه فیلم ببینیم – ژانرشناسی (۴)»

امتیاز منتقد «خوک» با توجه به شمایل پست­‌مدرن‌وارش بیش از هر فیلم دیگری در کارنامه مانی حقیقی به فیلم­ «اژدها وارد می‌شود»شباهت دارد. مولفه­‌های زیبایی­‌شناسانه سینمای پست­‌مدرن که از اولین فیلم وی یعنی «کارگران مشغول کارند» حضوری غیر ملموس داشت، از «اژدها وارد می‌­شود» به بعد بیش از پیش خود را آشکار کرد و درادامه خواندن «نقد فیلم خوک ساخته مانی حقیقی – یک پُز پست‌ مدرنیستی»