وایرال‌شدن یا وایرال‌کردن؟ 🦠

خیلی‌وقت‌ها شده که در گفت‌وگوهای بین بازاریاب‌های دیجیتال، بازاریاب‌های محتوایی و… معمولاً این جمله را شنیده‌ام که می‌گویند «فلان چیز رو وایرال کنیم». این جمله به نظرم ترکیب اشتباهی است؛ چون اساساً یک محتوا، یک بازاریابی و… قابلیت وایرال‌شدن را دارد، نه وایرال‌کردن.

کلمۀ وایرال (Viral) که معمولاً با ترکیب وایرال مارکتینگ (Viral marketing) یا همان بازاریابی ویروس‌وار استفاده می‌شود، به‌معنی بازاریابی‌کردن ویروس‌وار است؛ یعنی ما بازاریابی را به شکلی انجام بدهیم که بدون هیچ کار خاصی مانند ویروس بین مخاطبان تکثیر و پخش بشود.

به بیان ساده‌تر، وایرال‌شدن به‌معنای ساده یعنی یک تبلیغ، محتوا، بازاریابی و… بدون هیچ کار اضافه و خاصی نسبت به قبل، مورد استقبال مخاطبان قرار بگیرد و یکهو عین ویروس شروع به تکثیر و انتشار در بین آن‌ها بکند. اما وایرال‌کردن به‌معنی این است که برای انتشار ویروسی یک تبلیغ، محتوا، بازاریابی و… یک کار بیشتر یا خاص‌تری نسبت به قبل انجام بدهیم تا آن تبلیغ، محتوا، بازاریابی یا… مدنظر وایرال بشود که معمولاً اینجا عامل پرداخت پول برای وایرال‌کردن بیشتر موردنظر است.

حتی اگر به دیکشنری Merriam-Webster سری بزنیم، می‌بینیم که کلمۀ وایرال این‌طور تعریف شده:

از یا مرتبط یا معلول یک ویروس | مریضی همه‌گیر (عفونت همه‌گیر) | سریع و وسیع پخش شده یا محبوب شدهبه‌خصوص از طریق شبکۀ اجتماعی | مانند ویدئوی وایرال.»

یا مثلاً اگر به دیکشنری Cambridge Dictionary سر بزنیم، می‌بینیم که کلمۀ وایرال را این‌طور تعریف کرده:

استفاده‌شده برای توصیف چیزی که از طریق انتشار در اینترنت یا ارسال به فردی از طرف فرد دیگری از راه ایمیل یا گوشی و باقی راه‌های ارتباطی، به‌سرعت محبوب یا شناخته می‌شود | پخش‌کردن یا سریع محبوب شدن از طریق ارتباطات از یک نفر به نفر بعدی، به‌خصوص در اینترنت.

درنتیجه، وقتی محتوایی خودش به‌صورت ویروسی پخش شده، وایرال شده است و اگر ما با کارهایی که روی محتوا انجام دادیم، باعث شدیم که بیشتر دیده بشود، آن را وایرال کرده‌ایم.