در ۹ فوریه ۲۰۲۰، جشنوارهی اسکار با اعطای جایزهی بهترین فیلم، یعنی بزرگترین و مهمترین جایزهی این جشنواره، به فیلم «انگل» تاریخساز شد و برای اولینبار یک فیلم غیر انگلیسی زبان توانست بزرگترین افتخار این جشنواره را از آنِ خود کند. «انگل» ساختهی کارگردان کره جنوبی «بونگ جون هو»، توانست بر رقبایی مانند «۱۹۱۷»، «جوکر» و «مرد ایرلندی» چیره شود و با به چنگ آوردن جایزهی بهترین کارگردانی و بهترین فیلمنامه، ثابت کند که سینمای بینالملل میتواند بخش مهمی از صنعت فیلمسازی را به خود اختصاص دهد.
قطعاً نباید از سینمای بینالمللی غفلت کرد. از فرانسه گرفته تا مکزیک، کشورهای سرتاسر دنیا دائماً فیلمهای فوقالعادهای ارائه میدهند که هر سینمارویی، فارغ از محدودیتهای زبانی، میتواند از آنها لذت ببرد. کره جنوبی در واقع یکی از پرکارترین صنایع فیلمسازی جهان را در اختیار دارد و اگر میخواهید بدانید این کشور به جز «انگل»، چه فیلمهای دیگری دارد، فهرست بلندبالایی پیشروی شماست.
انگل – ۲۰۱۹
فهرست فیلمهای برجستهی کره جنوبی، بدون «انگل» کامل نمیشود. فیلم انتقادی و شاهکار مدرنِ بونگ جون هو، یکی از بدیعترین و هیجانانگیزترین فیلمهایی است که در سالهای اخیر در سینماهای سرتاسر جهان اکران شدهاند، پس جای تعجب نیست که توانسته بر مدعیان بیشمار پیروز شود و جایزهی محبوب بهترین فیلم را از آن خود کند. «انگل» که داستان خانوادهی کیم – با بازی بازیگر کهنهکار و همکاری قدیمیِ بونگ، «سونگ کانگ هو»، در کنار «چوی وو شیک»، «پارک سو دام» و «چانگ هه جین» در نقشهای فرزندان و همسرش – را بازگو میکند، نگاهی صریح و بیپرده به نابرابری اقتصادی میافکند، خصوصاً برای خانوادهی فقیر کیم. وقتی «کی وو» (شیک) فرصت کار کردن برای خانوادهی ثروتمند پارک (با بازی «لی سون کیون» و «چو یو جونگ») را به دست میآورد، خانوادهی کیم طرحی میریزد تا فقر خود را با ثروت عوض کند.
پیچ و خمها و فراز و نشیبهای «انگل» آنقدر خوب هستند که نباید اینجا لو بروند، پس اگر هنوز این فیلم را ندیدهاید، ما ماجرا را لو نمیدهیم. در هر صورت، «انگل» که مسیر دریافت جایزههای خود را از نخل طلای جشنوارهی کن شروع و با اسکار بهترین فیلم تمام کرد، قطعاً در فهرست بهترین فیلمهای کره جنوبی جا دارد.
شاعری، ۲۰۱۰
یکی از برجستهترین فیلمهای کره جنوبی، تأثیرگذارترین و دلچسب.ترین فیلم این کشور است؛ خصوصاً سفالگری که در سال ۲۰۱۱ اکران شد. این درام خانوادگی به نویسندگی و کارگردانی «لی چانگ دونگ» حول محور «یانگ می جا» – با بازی بازیگر افسانهای کره جنوبی، «یون جونگ هی»، که فقط به قصد بازی در این نقش از بازنشستگی بیرون آمد – در نقش زنی شصت و چند ساله میگردد که به بیماری آلزایمر دچار شده است.
می جا در تلاش برای کنار آمدن با بیماری و همچنین نوهی دردسرسازش، در مییابد که شاعری میتواند به دنیای دگرگون شوندهاش، نظم و ترتیب ببخشد. از اینجا به بعد، داستان پیچ و خمهای زیادی را پشتسر میگذارد، از جمله ماجرای ناراحت کنندهی نوهی دردسرساز می جا، «ووک» (لی دیوید)، که ممکن است مقصر حمله به یکی از دختران هم کلاسیاش باشد. در نهایت، می جا با وجود حافظهی رو به زوالش، مشکل را حل و فصل و صلح را برقرار میکند. سفالگری در هنگام اکران وارد جشنوارهی فیلم کن سال ۲۰۱۰ شد و جایزهی بهترین فیلمنامه را دریافت نمود تا نشان دهد که داستانهای کوچک و خودمانی هم میتوانند در بین کشورهای مختلف برای خود جا باز کنند.
پیر پسر، ۲۰۰۳
«انگل» موجهای بزرگی برای سینمای کره جنوبی در سطح بینالمللی به وجود آورد، اما برای دوستداران سینما در سرتاسر جهان، فیلم «پیرپسر» محصول ۲۰۰۳ مدتها قبل به یک فیلم کلاسیک تبدیل شده بود. این فیلم به کارگردانی «پارک چان ووک»، بر اساس کتاب مصوری به همین نام به قلم «گارون تسوچیا» و «نوبوآکی مینه گیشی» ساخته شده است. چیزی که بسیاری از مردم دربارهی «پیر پسر» نمیدانند این است که این فیلم بخشی از فیلمهای «سه گانه ی انتقام» است که بعد از فیلم «همدردی با آقای انتقام» و قبل از فیلم «بانو انتقام» قرار دارد. «پیر پسر» داستان «اوه ده سو» (چون مین شیک) را بازگو میکند، مردی که ۱۵ سال زندانی بوده و وقتی سرانجام آزاد میشود، توسط افرادی مسموم و دزدیده میشود.
«پیر پسر» مملو از گرههای داستانی و پیچ و خمهای خشونتبار است، خصوصاً وقتی که ده سو سعی میکند هویت آدمربا را کشف کند و ماجرای عشقی جدید خود را پیش ببرد و از دست گروهی که در تعقیبش هستند، بگریزد. آخرین گرهی داستان از اضطرابآورترین صحنههایی است که تا به حال در سینما دیدهاید، اما کارگردانی دقیقِ پارک منجر شده است که «پیر پسر» برای ایجاد داستان جذابی از انتقام و خونریزی، نیازی به غافلگیری غیرضروری و خشونت نداشته باشد. «اسپایک لی» در سال ۲۰۱۳ این فیلم را بازسازی کرد اما نسخهی بازسازی شده هرگز به محبوبیت فیلم اصلی دست نیافت.
مادر (مادئو)، ۲۰۱۰
بونگ جون هو با فیلمهایی مانند «برف شکن» و «انگل» در بازار آمریکا به شهرت رسید اما نباید فیلمهای قبلی او مانند «مادر» محصول ۲۰۱۰ (با عنوان مادئو در کره جنوبی) را نادیده گرفت. بازیگر کرهای «کیم هه جا» نقش مادری را بازی میکند که در شهر کوچکی به انجام طب سوزنی مشغول است (البته برای این کار مجوز ندارد) و به شدت حامی و محافظ تنها پسرش، «دو جون» (وون بین) است که از عقب ماندگی شدید ذهنی رنج میبرد و اگر تحریک شود، به خشونت دست میزند.
دو جون بعد از یک سری رویداد ناخوشایند، متهم به قتل یک دختر جوان میشود و مادرش باید راهی برای اثبات بیگناهی و تبرئهی او از اتهامات نادرست پیدا کند. اما مادر در تلاش برای نجات دو جون، چیزهای جدیدی درباره او میفهمد، و با فشار روانی شدیدی رو به رو میشود. مادر در چندین جشنوارهی فیلم – از جمله کن – شرکت کرد و تحسین منتقدان را برانگیخت، در ابتدا این فیلم به صورت محدود در ایالات متحده اکران شد اما بعداً در سال ۲۰۱۵ به عنوان بخشی از کارنامهی هنری بونگ، به صورت گسترده اکران گردید. این فیلم در کره جنوبی فروشی خارقالعاده داشت و به یکی از پرفروشترین فیلمهای این کشور تبدیل شد.
سوختن (بونینگ)، ۲۰۱۸
«سوختن» بر مبنای داستان کوتاهی به نام «آتش در انبار غله» به قلم نویسندهی مشهور و پرکار «هاروکی موراکامی»، در سال ۲۰۱۸ اکران شد و تحسین و توجه گستردهی جهانیان را برانگیخت. این فیلم به کارگردانی و نویسندگی «لی چانگ دونگ» داستان زندگی «لی جونگ سو» (یو آه این) را تعریف میکند، رماننویس جوانی که با زنی که در گذشته میشناخته برخورد میکند.
«شین هه می» (جون جونگ سو) که قرار است به آفریقا سفر کند از جونگ سو میخواهد در مدت غیبت وی، به گربهاش غذا دهد و مراقب خانهاش باشد. وقتی هه می با دوست پسر جدیدش به نام «بن» (همان استیون یون از مردهی متحرک) از آفریقا برمیگردد، رابطهی بین آنها تغییر میکند و همه چیز برای جونگ سو، هه می و بن عجیب و در هم پیچیده میشود. منتقدان سرتاسر دنیا داستان پیچیده و روند کٌند فیلم «سوختن» را ستودند. این فیلم در سال ۲۰۱۸ در فهرست بررسی دریافت نود و یکمین جایزهی اسکار قرار گرفت و هرچند در نهایت نامزد دریافت جایزه نشد اما اولین فیلم کره جنوبی بود که در پیش فهرست نامزدهای جایزهی اسکار قرار گرفت.
کنیز، ۲۰۱۶
«کنیز» فیلم «پارک چان ووک» براساس رمان «جیب بُر» نوشتهی «سارا واترز»، محصول سال ۲۰۱۶ است که فضای داستان را از انگلیس دوران ویکتوریا به کره جنوبی در دوران استعمار ژاپن تبدیل میکند. این فیلم که سه پرده دارد، داستان زندگی «بانو هیدکو» (کیم مین هی) را تعریف میکند، بانو هیدکو زن ثروتمندی است که هدف کلاهبرداری مرد شیادی به نام فوجیوارا (ها جونگ وو) قرار گرفته است. فوجیوارا که مصمم است با ازدواج با هیدکو ثروت او را به چنگ بیاورد، یک جیببٌر به نام «سوک هی» (کیم ته ری) را استخدام میکند تا به زندگی هیدکو نفوذ کند، اما معلوم میشود که هیدکو خیلی بیشتر از آنچه نشان میدهد، میداند و سوک هی با دریافتن جزئیات پریشان کنندهی گذشتهی هیدکو، پا در مسیر پر دست اندازی میگذارد. «کنیز» قطعاً فیلم هیجانانگیزی است که ارزش تماشا کردن را دارد.
«کنیز» که بابت کارگردانی دقیق، تصاویر خیرهکننده و داستان پیچیدهاش مورد تحسین قرار گرفته است، نظر مثبت منتقدان را برانگیخت و در صدر فهرست برترینهای ۲۰۱۶ قرار گرفت و بعداً جایزهی بهترین فیلم غیر انگلیسی زبان را از هفتاد و یکمین جشنوارهی بفتا (آکادمی هنرهای فیلم و تلویزیون بریتانیا) دریافت کرد.
نوشته پرونده ویژه؛ بهترین فیلم های کره جنوبی که باید ببینید (۱) اولین بار در مجله نقد فیلم گردی. پدیدار شد.
mag.filmgardi 