از جوکر تا انگل: عکس‌ های انحصاری از پشت صحنه‌ نامزدهای جایزه اسکار

در این پرونده ویژه که در مورد نامزدهای جایزه بهترین فیلم اسکار است، با عکس‌‌های جدید، نشان می‌‌دهد در هنگام ساخت این فیلم‌‌ها چه گذشته است.

جوکر – Joker

شخصیت‌ پردازی ۶۰ میلیون دلاری تاد فیلیپس از تبدیل تدریجی «آرتور فلک» (واکین فینیکس) به یک تبهکار شناخته شده، نامزد دریافت ۱۱ جایزه‌ی اسکار است و در گیشه با موفقیت بالایی مواجه شده و به فروش بیش از یک میلیارد دلاری دست یافته است. در میزگرد کارگردانانِ هالیوود ریپورتر، فیلیپس فیلمسازی را به موسیقی جاز تشبیه و اشاره کرد که جوکر هر روز تغییر می‌کرد.

– فیلیپس: فلک وارد دستشویی قدیمی و خرابِ یک پارک قدیمی و خراب شده تا آرایش صورتش را پاک و اسلحه‌اش را پنهان نماید و من و واکین در محل فیلمبرداری بودیم و هر دو معتقد بودیم که نه، آرتور اینطوری رفتار نمی‌کند

آنها ۴۵ دقیقه روی این صحنه فکر کردند و اعضای تیم فیلمبرداری هم منتظر بودند.

– فیلیپس: یه قطعه از موسیقی فیلم را آهنگساز برای فینیکس پخش کرد و او شروع نمود به رقصیدن، بعد به این نتیجه رسیدیم که آره، همینه

جوجو خرگوشه – Jojo Rabbit

وقتی شرکت فاکس سرچلایت تصمیم گرفت فیلمنامه‌ی تایکا وایتیتی را بسازد، یکی از شروطش این بود که نویسنده-کارگردان وایتیتی شخصاً نقش هیتلر را بازی کند اما وایتیتی مردد بود. او به هالیوود ریپورتر گفت:

– وایتیتی: نمی‌خواستم با بازی کردن چنین شخصیت شروری روی خودم اثر منفی بگذارم. اما عزت نفس زیادی دارم و این اتفاق باید می‌افتاد.

داستان ۱۴ میلیون دلاریِ پسری از برلینِ دهه‌ی ۱۹۴۰ که در خیال‌پردازی‌های خود با پیشوا دوست است، در مدت ۴۰ روز در پراگ فیلمبرداری شد. تهیه‌کننده کارتیو نیل گفت:

– نیل: معمولاً فیلمهای جنگ جهانی دوم در پراگ ساخته می‌شوند، این منبع درآمدِ آنهاست. اما تا یک ماه قبل از شروع فیلمبرداری، هنوز بازیگری برای نقش جوجو پیدا نشده بود. آن موقع بود که رومن گریفین دیویس در سالن تست بازیگری برای فیلم «فورد در برابر فراری» حضور پیدا کرد. دیویس گفت فیلمنامه را خواندم و با خودم گفتم: این بچه از حزب نازیه؟

مرد ایرلندی – The Irishman

آل پاچینو و جو پشی هر دو به خاطر بازی در فیلم گانگستری ۱۷۵ میلیون دلاریِ مارتین اسکورسیزی برای شرکت نتفلیکس، نامزد دریافت جایزه‌ی بهترین بازیگر مکمل مرد شده‌اند. علاوه بر ۱۰ نامزدی اسکار برای «مرد ایرلندی»، اسکورسیزی با ۹ بار نامزدی برای دریافت جایزه‌ی اسکار بهترین کارگردانی، رکورددار است. جین روزنتال، از تهیه‌کننده‌های قدیمی رابرت دنیرو در روز اعلام نامزدهای دریافت اسکار به هالیوود ریپورتر گفت:

– روزنتال: از جولیت لویس شنیدم که مارتی صحنه‌های میان نمای فیلم تنگه‌ی وحشت را شخصاً انجام داد. هر کارگردان دیگری که باشد صحنه‌های میان نما را به عهده‌ی یک واحد مجزا می‌گذارد. اما مارتی از ساخت تک‌تک نماها لذت می‌برد و هر نما هم دلیل مشخصی دارد. او یک هنرمند واقعی است.

او همچنین از پشتکار دنیرو به عنوان بازیگر- تهیه‌کننده که این پروژه را به مدت ۱۲ سال زنده نگه داشت، تمجید کرد: «باید بگویم او یکی از پروژه‌های دیگر ما را کنار گذاشت چون احساس می‌کرد این یکی داستان بهتری دارد و حق با او بود»

فورد در برابر فراری – Ford v Ferrari

شاید برد پیت به خاطر بازی در «روزی روزگاری در هالیوود» نامزد بهترین بازیگر مکمل مرد شده باشد، اما زمانی قرار بود نقش اصلی درام اتومبیل‌ رانی جیمز منگولد را بازی کند. تهیه‌کننده‌ی «فورد در برابر فراری»، پیتر چرنین در میزگرد تهیه‌‌کنندگان هالیودد ریپورتر گفت:

– چرنین: این فیلم به مدت پانزده سال در صف تولید قرار داشت و یک زمانی قرار بود تام کروز هم در آن بازی کند. تام فقط دوست دارد همه‌ی کارها را سریع انجام دهد.

نقش‌های شخصیت‌های اصلی بازسازیِ ۹۷ میلیون دلاری مسابقه‌ی اتومبیل رانی لمانز سال ۱۹۶۶، که صحنه‌ی رویاروییِ هنری فورد دوم و انزو فراری بود، نهایتاً به مت دیمون و کریستین بیل رسید، این دو در فیلم نوعی دوستی برادرگونه با هم دارند. در یک صحنه‌ی خنده‌دار، دیمون در نقش طراح اتومبیل «شلبی» و بیل در نقش راننده‌ی اتومبیل «کن مایلز» با هم دعوا می‌کنند و سلاح دعوایشان هم نان است. دیمون به هالیوود ریپورتر گفت:

– دیمون: کریستین ده سال است که نقش بتمن را بازی می‌کند و من هم تقریباً به همان اندازه نقش جیسون بورن را بازی کرده‌ام. در آن فیلم‌ها زد و خوردها را باید خیلی جدی می‌گرفتیم. این دقیقاً نقطه‌ی مقابل آن زد و خوردها بود؛ کاملاً احمقانه و مسخره. بیل پس از بازی در نقش دیک چنی در فیلم «معاون» ساخته‌ی «آدام مک کی»، در عرض هشت ماه ۷۰ پوند وزن کم کرد و گویی اصل ماجرا، نخوردن است، نه؟

زنان کوچک – Little Women

از اکتبر تا دسامبر ۲۰۱۸، گرتا گرویگ در دنیای لویزا مِی ‌الکات پرسه زد تا با تهیه‌کنندگی سونی، اقتباسی از رمان مشهور این نویسنده را در ماساچوست بسازد. ماساچوست جایی است که الکات بخش عمده‌ی عمر خود را در آن گذراند. تهیه‌کننده امی پاسکال گفت:

– پاسگال: ساخت این فیلم در جایی که داستان در آن نوشته شده، فوق‌العاده بود چون به نظر می‌رسید همه چیز به تاریخ و ادبیات آمریکایی گره خورده است.

وقتی پاسکال برای اولین‌ بار فیلمنامه‌ای را خواند که گرویگ در کلبه‌ای در بیگ سور نوشته بود، آن را یک «پانک راکِ شکسپیری» نامید. او در ادامه به هالیوود ریپورتر گفت:

– پاسگال: به خاطر ساختار [فیلمنامه] بود، تفسیری به شدت مدرن اما در عین حال کلاسیک. او همان داستان کتاب را زیر و رو کرده بود. فیلمنامه‌ی گرویگ برای خواهران مارچ به ۷۵ لباس قدیمی اصلی نیاز داشت که دوخت هر کدام ۴۰ ساعت زمان می‌برد.

 طراح لباس ژاکلین دوران گفت:

– دوران: مدام به من می‌گفتند، فیلم بزرگی نیست. اما از نظر حجمِ کار من، فیلم عظیمی بود.

انگل – Parasite

فیلم طنز بونگ جون هو از کره جنوبی در جایزه‌ی انجمن بازیگران فیلم، تاریخ‌ساز شد. انگل اولین فیلم خارجی بود که توانست جایزه‌ی بهترین گروه بازیگران را به دست آورد. جایزه‌ی نخل طلای بهترین کارگردانی برای بونگ جون هو، ناشی از تجربه‌ی خود کارگردان به عنوان معلم سرخانه‌ی پسرِ یک خانواده ثروتمند در سئول است. او به هالیوود ریپورتر گفت:

– جو هو: ایده‌ی نفوذ یک خانواده‌ی فقیر به زندگی یک خانواده‌ی ثروتمند اولین چیزی بود که به ذهنم رسید. مثل این بود که آن شخصیتها را در یک فضای به شدت کنترل شده در کنار هم قرار بدهم و بعد به تماشای واکنش‌های شیمیایی بنشینم.

این فیلم ۱۲ میلیون دلاری به یک پدیده‌ی بین المللی تبدیل شده است و روی هم رفته در کل دنیا بیش از ۱۱۵ میلیون دلار فروش داشته است. کارگردان بونگ اخیراً اعلام کرده است که قرار است با همکاری کارگردان «آرتور مک کی» سریال کوتاهی بر اساس داستان «انگل» را برای شبکه‌ی HBO بسازد.

۱۹۱۷

بودجه ۹۰ میلیون دلاری با پنج میلیون اضافه و یک برداشت پیوسته – حداقل قرار بود اینطور باشد – داستان «سم مندز» درباره‌ی مسابقه‌ی یک سرباز با زمان برای انجام یک مأموریت، به صورت مداوم برنده‌ی جایزه‌های مختلف شد؛ جایزه‌ی بهترین فیلم و بهترین کارگردانی جشنواره گلدن گلوب و جایزه‌ی برتر انجمن تهیه‌کنندگان آمریکا. این کارگردان بیست سال پیش جایزه‌ی اسکار بهترین کارگردانی را بابت اولین فیلمش «زیبای آمریکایی» دریافت کرد. آهنگساز توماس نیومن که درفیلم‌هایی مانند: « زیبای آمریکایی»، «جارهد» و «اسکای فال» با مندز همکاری کرده است، به یاد می‌آورد که از همان اولین جلسه، مندز به وضوح اعلام کرد که قرار است فیلم با برداشت پیوسته (لانگ تیک) ساخته شود:

– نیومن: در نوامبر ۲۰۱۸ موقع غذا خوردن با هم صحبت کردیم. فکر می‌کنم هیچوقت نگفت که «اوه، بیا این فیلم را با یک برداشت بسازیم»، گفت «داستان این است، و می‌خواهم آن را در یک برداشت پیوسته بسازم.»

 نیومن سابقه‌ی تئاتری مندز که باعث شد امکان انجام این کار وجود داشته باشد را ستود. اندرو اسکات که در این فیلم درباره‌ی جنگ جهانی اول در نقش یک ستوان ظاهر می‌شود، شیوه‌ی فیلمبرداری را به «راه رفتن روی طناب» تشبیه نمود. او به هالیوود ریپورتر از اهمیت آمادگی‌های دقیق گفت:

– اسکات: با خودم می‌گفتم خب، باید فندک سیگار را روشن کنم، باید این جمله رو درست ادا کنم؛ باید درست سر جای خودم قرار بگیرم چون ۴۰۰ نفر دیگر هم در صحنه حضور دارند. هیجان اصلی فیلم همین بود. تماشای فیلم به خودی خود واقعاً هیجان‌انگیز است.

روزی روزگاری در هالیوود – Once Upon a Time in Hollywood

به گفته‌ی تهیه‌کننده شانون مکینتاش، کوئنتین تارانتینو معتقد است «روزی روزگاری در هالیوود» برای او فیلم خاطره است. تهیه‌کننده دیوید هیمن می‌گوید:

– هیمن: حتی این حقیقت که بعضی از صحنه‌هایی که کلیف بوث [براد پیت] با اتومبیل‌اش به سمت خانه می‌رود یا خیلی از صحنه‌های بلوار هالیوود، همگی نمای رو به بالا دارند. این یادآور چشم‌انداز کوئنتین در دوران کودکی است که در لس‌آنجلس زندگی کرده و از شیشه‌ی عقب ماشین بالا را نگاه می‌کرد.

نهمین فیلم این نویسنده – کارگردان که برنده‌ی جایزه‌ی بهترین فیلم موزیکال یا کمدی، بهترین فیلمنامه و بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد، از زمان اکران در جشنواره‌ی فیلم کن تاکنون بیش از ۲۳۱ میلیون دلار فروش کرده است. تارانتینو در جشنواره‌ی گلدن گلوب گفت همکاری برد پیت و لئوناردو دی کاپریو در این فیلم «بهترین گروه بازیگری یک دهه‌ی گذشته» است. تارانتینو در تب و تاب فکر کردن درباره‌ی بهترین گزینه برای بازیگری به این دو نفر فکر کرده بود اما در عین حال، این دو بازیگر باید شبیه هم می‌بودند، چون یکی از آنها قرار بود بدلکار آن یکی باشد. باورپذیری تقلید یکی از دیگری اهمیت زیادی داشت. تارانتینو اشاره کرد که نمونه‌های دیگری را هم در ذهن داشت اما «ریک دالتون» با بازی دی کاپریو باید اول انتخاب می‌شد. «بعد می‌توانستیم تصمیم بگیریم برای نقش کلیف بوث به چه کسی احتیاج داریم.»

داستان ازدواج – Marriage Story

نوآ بامباک به توجه به جزئیات شهره است. تهیه‌کننده دیوید هیمن می‌گوید:

– هیمن: اما او فقط می‌خواهد دقیق باشد. اگر به او پیشنهادی بدهید، مثلاً یک سند قانونی، باید حتماً آن را سه بار چک کنید تا دقیقاً همان چیزی باشد که باید باشد، چون او همه چیز را چک می‌کند و همه چیز را خواهد فهمید.

 داستان عاشقانه‌ی نتفلیکس درباره‌ی طلاق با بودجه‌ای ۱۸ میلیون دلاری ساخته شده و برای چهارمین بار بعد از «فرانسیس‌ها» (۲۰۱۲)، «وقتی جوان بودیم» (۲۰۱۴) و «داستان‌های مایروویتز» (۲۰۱۷) بامباک و آدام درایور را کنار هم قرار می‌دهد. درایور که نامزد جایزه‌ی اسکار بهترین بازیگر مرد شده است، درباره‌ی صحنه‌ی ۱۲ صفحه‌ایِ دعوا با اسکارلت جوهانسون، که در آن به دیوار مشت می‌زند و در نهایت به گریه می‌افتد، می‌گوید:

– درایور: احساسات چیزی نیست که به زور به وجود بیاید. فیلمنامه خیلی تمیز بود و خوب نوشته شده بود. اگر بد نوشته شده باشد، برای انجام دادنش یک راه بیشتر وجود ندارد. اما اگر خوب نوشته شده باشد، زبان فیلمنامه آنقدر غنی خواهد بود که با هر بار خواندنش، یک ایده‌ی جدید به ذهن آدم می‌رسد، شبیه تئاتر است – جایی که متن، متن است – و به نظر من این خیلی آزاد و رهاست.

نوشته از جوکر تا انگل: عکس‌ های انحصاری از پشت صحنه‌ نامزدهای جایزه اسکار اولین بار در مجله نقد فیلم گردی. پدیدار شد.

source https://mag.filmgardi.com/%d8%a7%d8%b2-%d8%ac%d9%88%da%a9%d8%b1-%d8%aa%d8%a7-%d8%a7%d9%86%da%af%d9%84-%d8%b9%da%a9%d8%b3%e2%80%8c-%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%a7%d9%86%d8%ad%d8%b5%d8%a7%d8%b1%db%8c-%d8%a7%d8%b2-%d9%be%d8%b4%d8%aa/